სიყვარულის დღეს გილოცავთ ჩემო დაღლილო ადამიანებო…

მინდა რაღაც ლამაზი დავწერო.. არა, იმიტომ კი არა რომ ჩემს გარშემო სადმე მისი კვალი დავინახე… არა, უბრალოდ კარგ მუსიკას ვუსმენ.. მელამაზება და მეშეძლებისდაგვარება ყველაფერი…

სიყვარულის დღეს გილოცავთ ჩემო დაღლილო ადამიანებო…

დაიღალეთ?

მოგწყინდათ?

იხუთებით?

მერე რა…

აბა წარმოიდგინე რა იქნებოდი ყოველდღიურობის გარეშე.. არაფერი…

არარაობა…

უაზრობა…

გულქვა ჭურჭელი…

ახლა კი.. როცა გაწუხებს, როცა გცივა, როცა გტკივა, როცა სულით, ხორცით, მკერდით ატარებ “ადამიანურ სევდას” შენ ბედნიერი ხარ.. ვრცლად სიყვარულის დღეს გილოცავთ ჩემო დაღლილო ადამიანებო…

მოუსმინე, იგრძენი, გაიაზრე და ისიამოვნე…

ვიცი რომ იცი, ვიცი რომ შენც უსმენ, მაგრამ არა ყოველდღე… განა იმიტომ რომ არ გინდა, არა, უბრალოდ გავიწყდება, ხან არც გეხასიათება. აი მე, არასოდეს მავიწყდება არასოდეს მეზარებაა, არასოდეს მღლის, მოუსმინე შენც ეხლა, დატკბი და ჩემსავით გაგიჟდი… იგრძენი პოეზია რომელიც სულის კივილზე მეტია, რომელიც გამოუთქმელად გამოთქმულია, რომელიც შეგძრავს, შეგზარავს, გაგაბრუებს, აგაღელვებს

, რომელიც უბრალოდ დაგაფიქრებს…

მოუსმინე, იგრძენი, გაიაზრე და ისიამოვნე…

უცნაურები ვართ ადამიანები, უცნაურები….

უცნაურები, ძალაიან უცნაურები ვართ ადამიანები. ნუ მე ყოველშემთხვევაში ვარ.

თან ყველაფერი შგვიძლია და თან არაფერი. ხანდახან როცა საკუთარ თავს ვუღრმავდები, ვხვდები რომ საქმე ერთ არაპროგნოზირებად, ემოციურ არსებასთან მაქვს. ასეთები ხართ თქვენც. გგონიათ რომ ყველაფერი იცით, ყველაფერს წვდებით, მაგრამ ერთი „უცნაური“ შემთხვევაც კი საკმარისია რომ ეს ყველაფერი თავზე ჩამოგენგრეთ. ყოვლის მცოდნეობის გარდა მე ჩემი სულელობებიც მაკვირვებს ხოლმე. უფრო სწორად ის ვნებათაღელვა რისი მსხვერპლიც ხშირად ვხდები. აი მაგალითად: მთელი დღეა ვტირი, მიზეზი რომ გაიგოთ გაგეცინებათ(მერე მინდა რომ დამცინოთ?). დიახ ისეთი არაფერია, ჩევეულებრივი თინეიჯერული პრობლემებია. მაგრამ მაინც მეტირება. უზომოდ, უსაზღვროდ, შეუჩერებლად. მეტირება ყველა სიტყვაზე, ყველა ფრაზაზე, რომ გამეხუმროთ ისიც მეწყინება, მეტკინება და ამეტირება. ესეც ჩემებური უცნაურობა. თავი ყველაზე უსარგებლო „ნივთი“ მგონია და ეს მაგიჟებს. არადა იცით როგორი ამაყი ვარ? ნახევარი საქართველო, მეტი თუ არა, ჩემი ტოლი და სწორი არ მგონია ხოლმე. უცნაურები ვართ ადამიანები უცნაურები…

ხან ვიმალებით ხან ვჩნდებით, ხან ვთამაშობთ, ხან ვათამაშებთ ვრცლად უცნაურები ვართ ადამიანები, უცნაურები….

2010 წლის ეროვნული გამოცდების ტესტები

ეხლა საიტები რომ გადააქოთოთ შეიძლება ვერც შეხვდეთ ამ ტესტებს, ხოდა ბარემ მაქვს და ბარემ კიდევ ერთხელ მოგეხმარებით ჩემსავით წამებულებო:) დანარჩენებს მერე ავტვირთავ:)

2010-biologia

2010-inglisuri-ena-1

2010-inglisuri-ena-2

2010-inglisuri-ena-3

2010-istoria-I

2010-istoria-II

2010-Kartuli-Ena-Da-Literatura-I

2010-Kartuli-Ena-Da-Literatura-II

2010-Kartuli-Ena-Da-Literatura-III

2010-Kartuli-Ena-Da-Literatura-IV

2010-Literatura

2010-Math_2010_Version_I

2010-Math_2010_Version_II

2009-zogadi unarebi (IV varianti)

 

მარტო ჩემთვის მინდა, მარტო შენთვის…..

ჩემთვის მინდა, მარტო ჩემთვის..

ძალიან, ძალიიან მინდა, იქნებ მერე მაინც…

იქნებ შევეშვა ძველ ფოტოებს..

იქნებ საბოლოდ გამოვხურო კარები, ხელი  გაგაშვებინო და საბოლოოდ დავამთავრო..

იქნებ მართლაც წარმავალია ამ ქვეყნად ყველაფერი..

დავიღალე..

მარტო ჩემთვის მინდა, მარტო ჩემთვის…

მიყვარს?

არ ვიცი..

ნარკოდამოკიდებულივით ვარ, რაღაც მჭირს, რაღაც მახჩობს, გულის გაგლეჯამდე მტკივა…

მინდა?

არც ეს ვიცი..

ეფრო მწყურია, დავშრი და იმიტომ…

თუმცა არც ნაკადული ვყოფილვარ ოდესმე, მხოლოდ დაგუბებული გუბე ვარ ხოლმე..

ხადახნ ვფიქრობ..

მინდა დავიჯერო რომ არსებობს შანსი..

მინდა,. მინდა შენთან ვიყო…

ვიცით ორივემ, კარგად ვიცით..

წარმავალია ამ ქვეყნად ყველაფერი..

დავიღალე…

მარტო ჩემთვის მინდა, მარტო შენთვის…

არ მომენატრო ხოლმე მაინც..

მენატრები…

ქართველი ჰომოსექსუალები ქართულ საზოგადოებაში

მამაჩემი განათლებული კაცია. ბევრი წაუკითვას, ბევრი იცის და ბევრი გაუგია. ახლა ლექტორად მუშაობს. რომ გითხრათ 21–ე საიკუნესთან ხელჩაჭდებული დადის–თქო, ნამდვილად მოგატყუებთ.  ბევრი ახლანდელი ტენდენცია მისთვის მიუღებელია, ბევრი რამე არც აინტერესებს, მაგრამ არ ვფიქრობ რომ ის „ბნელია“. დიახ, არიან „თავისუფლად მოაზროვნე“ ბლოგერები, რომლებიც ქართულ საზოგადოებას „ბნელს“ უწოდებენ იმის გამო რომ  ჰომესექსუალებს ოჯახის წევრებად არ იღებენ. მე მაპატით მაგრამ მამაჩემს ვერასოდეს შევკადრებ მსგავს რამეს.

მეორეს მხრივ ჰომოსექსულაებთან თანაცხოვრება ვფიქრობ პრობლემა საერთოდ არ არის, რომ იტყვიან ყველას ჩვენი არჩევანი გვავქს და სხვის საქმეშიც არ უნდა ჩავერიოთ. მაგრამ მათ მიღებას მე მგონი რომ ვერავის ვაიძულებთ. ნათელია, დღეს ბევრ ბევრ რამეში ჩამოვრჩებით ცივილიზაციას, მაგრამ საქართველომ 21–ე საუკუნეს ფეხი თუ ვერ აუწყო ეს ქართველების ბრალი არაა, უბრალოდ ასე მოხდა… ეხლა დგანან და ქართულ საზოგადოებეს ლანძღავენ, ბნელებს, გაუნათლებებს, „გოიმებს“ ეძახიან, და ვინ? ცხვირმოუხოცავი ადამიანები ვისაც ჯერ არაფერი გაუკეთებია არც საქართველოსთვის და არც საზოგადოებისთვის. ნუთუ ჰომესუქსუალიზმზე დიდი პრობლემა არ არსებობს?  ნუთუ ესღაა ჩვენი სალაპარაკო თემა? იცით რა მაინტერესებს, ვინმე ხედავთ ხსნის გზას? ვინმემ იცით როგორ უნდა შეაჩვიოთ ქართველები ერთ სქესიან წყვილებს? მე არა. დროის გარდა ამას ვერაფერი იზამს.

რაც შეგეხებათ თავად ჩვენს გამონაკლისებს, მითხარით რა ვალდებული ვარ იმაზე ვიზრუნო ნაჭუჭში ჩაიკეტები თუ არა? რომელი საზოგადოების დასახურებული პირი თქვენ ბრძანდებით რომ ახლა თქვენს ადაპტაციაზე ვიზრუნო? შეიძლება ზედმეტად მკაცრიც ვარ, მაგრამ ნამდვილად ვერანაირ ვალდებულებას ვერ ვგრძნობ საზოგადოების ამ ნაწილის მიმართ, სანამ მსგავს არჩევანს გააკეთებდნენ იქამდე უნდა სცოდნოდათ რაც მოელოდათ. თუმცა დიდი დიდი მამამ აღარ შეგიშვათ  სახლში, დაანარჩენი დედებიც და მეგობრებიც ეგუებიან უკვე ამ საკითხს. ვრცლად ქართველი ჰომოსექსუალები ქართულ საზოგადოებაში

****

ყველაფერი ისეთია როგორიც მინდოდა, წიგნები, წიგნები და კიდევ წიგნები, ღმერთო რა მაგარია!! თავი ბიბლიოთეკაში მგონია!