ჩვენ:)

ძალიან, ძალიან დიდი ხანია აღარ დამიწერია..ბლოგზე მითუმეტეს, და  კიდევ არ დავწერდი რომ არა დღევანდელი დღე.. პრინციპში განსაკუთრებული არც არაფერი მომხდარა გარდა იმისა რომ გუშინდელი დაბადების დღე დღეს აღვნიშნე.. მოკლედ ეს პოსტი ერთადერთ მიზანს ემსახურება, ჩუმად და  მალულად ვუთხრა ჩემს მეგობრებს რომ ყოველივე მათგანი ძალიან ძვირფასია ჩემთვის.. მიუხედავად იმისი რამ  დიდი ხანია ერთმანეთს არ შევხვედრივართ, მაინც ისეთი შეგრძნება მქონდა რომ გუშინ გნახეთ… საოცარი ისაა რომ ყველა სხვადასხვანაირები ხართ, სოოფ შენ ცოტა ჩემნაირი ხარ, ქეთ შენ ნერვებს მიშლი ადრე რომ მიდიხარ, ნინ შენ სასაცილო ხარ, მაგრამ ყველა ერთნაირად მიყვარხართ.. და ერთნაირად მენატრებით…

დღეს ანუ გუშინ  18 წლის გავხდი.. ხოდა მეც შიშმა შემიპყრო, ბოლოს და ბოლოს  ასაკი მემატება.. წელს სკოლას ვამთავრებთ.. ეს კიდევ უფრო მაშინებს, არ ვიცით რახდება… წლები ჩვენდაუნებურად თვალსა და ხელს შუა გარბიან… ნინ გახსოოვს შენ რომ ჩვენთან გადმოხვედი და მე რომ ნერვებს გიშლიდი იმით რომ მათემატიკაზე ხარაძეს ხშირად ვაწყვეტინებდი.. :დ სასცილოდ ჩანს აქედან ყველაფერი.. ის გახსოოვს მე რომ“ვლადიმირი“  შენ  *** და სოფოს კიდევ ის ხუჭუჭა ბიჭი რომ უყვარდა? :დ (მგონი ლევანი ერქვა) მას მერე დიდი დრო გავიდა, ის გახსოვს კარტით რამდენს ვმკითხაოობდიით… ყვავის ვალეტი ჩემი იყო, აგურის სოფოსი, შენი გული იყო და ჯვარი ქე გახსოვს ვისიც :დ მერე  ქეთი შემოგვიერთდა, არასოდეს დამავიწყდება როგორ შემოვიდა ჩვენს კლასში და როგორ შევთავაზე რომ ჩვენთან დამჯდარიყო.. მახსოვს ბიოლოგიის გაკვეთილი იყო, მერე სოფოომ და ქეთიმ აღმოაჩინეს რომ ერთნაირი  ტელეფონები ჰქონდათJ და ასე დაიწყო ყველაფერი… ქეთ შენ გახსოვს იის  მე შენ და სოფო  კაფეში რომ ვიყავით, ოპიციანტი რომ მოგვეწონა, და შენ პირში ყინული რომ ჩაგივარდა და რომ ვეღარ გადმოაგდე არ შევრცხვეოო:დ ძალიან მაგარი იყო… და კიდევ რამდენი რამ.. ღამის ოთხი საათი რომ არ იყოს მეტს გავიხსენებდიJ ღმერთო რა  კარგი იყო თქვენთან.. მომავალში რა იქნება არ ვიცით, ახლა კი ვსაზღვრავთ მას, მაგრამ ვინ სად წავა და რა ბედი ეწევა არ ვიცით.. შეიძლება დავკარგოთ კიდეც ერთმანეთი, მაგრამ დამიჯერეთ, ეგ მხოლოდ ფიზიკური სიმარტოვე, იქნება რადაგანაც სულიერად ერთნი ვართ.. დამიჯერეთ, თუნდაც დიდხნიანი განშორების შემდეგ,  როცა ერთმანეთს ისევ იმ დღეს, ისევ იმ ადგილას და ისევ იმ დროს შევხვდებით, ისეთი გრძნობა გვექნება თითქოს გუშინ იყო, ერთად რმ ვიკრიბებოდით და გადიდქალებაზე ვოცნებობდითJ ძალიან, ძალიან მიყარხართ… და არ მინდა ოდესმე ასე მოგვიხდეს სიმღერა

4 thoughts on “ჩვენ:)

  1. დამიწერააავს :D:D:D თავიდან სერიოზულად ვიფიქრე რომ დამიწერავს უნდა წერებულიყო😀 ეგ დაგავიწყდა, ჩვენი ახალი “გატაცება” ეჰ რა კარგი პოსტია, წერა მომანდომა :X სხვა თუ არაფერი ჩევნმა სკოლამ ის მაინც მოგვცა რომ ჩვენ ოთხი ერთმანეთს შევხვდით, “გვინდა არ გვინდა” ასეა😀 მიყვარხართ გოგოებო, “მინდა არ მინდა”😀

  2. და ჯერ ერთი ლევანი კი არა ნიკა, გვარს არ დავწერ :D:D:D:D:D რა იცი რა ხდება. ეჰ რა კარგი იყო…. მართლა რა კარგები ვიყავით :X😀 შენი “მჩხიბავობებიც” დაგავიწყდა :DD

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s