****

შეკეთებული ლექსები მიდის,

შეკეთებული აზრები მოდის,

დადაღულ ფიქრებს გაუჩნდათ წამი,

ყოფნა–არყოფნის გარდუვლელ ფიქრის,

და  იქვე მოდის შავი ბნელეთში,

ქვესკნელში კვდება შენი კივილი,

ვიღაცას ისევ დაათოვს ბარში,

და თეთრ ფიფქებსაც ეცვლებათ ნირი…

შენც გამოჩნდები მაშინ წყვდიადით,

სიახლის ძალით გაბწყინებული,

ვიღაცას უმღერ, იას და თბილისს

აყვავებული, ზღაპრული ჰიმნით,

მე კი დევგმირი და დადაღული,

დაგელოდები შავი წამებით,

აცრემლებული და განსაჯული

დავიწყებ ახალ, უაზრო ტირილს…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s