***

ვწერ…მესმის კალმის შრიალი… მუსიკა… ყრუ, დახშული ჰანგების ჟრიალი… უისიტყვო, უფიქრო აზრების წრიალი..არ ვიძვრი არსაით….გაყინული, გაგუდული ერთ აზრს დავტრიალებ, რატომ არის ასე ლამაზი დამჭკნარი ფოთოლი?….ფერებშიც ვირევი.. იასამნისფერია ია.. იასამნისფერია იასამანი…… ღმერთო ნუთუ ეს არაა ზღაპარა? ღმერთო ნუთუ ეს არაა მარადი?…რა ვქნა.. ყვავილებს დაგიკრეფ… იმ სიტყვებს გიჩურჩულებ რაც გინდა…ლამაზი  ხარ… უსასრულოდ ლამაზი.. გრძნეულიც ხარ… მწარე და მტანჯველი…მე.. მე კი ისევ გელი.. ღმერთო არ წამართვა … არ წამართვა შენი თავი… ღმერთო ლამაზია ეს ჩემი არსიც… უდაბნოა ირგვილივ…ყვითელი არა წითელი უდაბნო…და იქ დამჭკანარი ფოთლები ყრია…  უსაზღვროდ ბევრი და  უსაზღვროდ დამჭკნარი..მესმის პოეზია როგორ აშრიალებს დამჭკნარ ფოთლებს…..მესმის მისი ხმაც.. მეც იქ ვარ და შენც ხელჩაკიდებულები დავდივართ პოეზიასთასნ ერთად…წითელ, არა ყვითელ უდაბნოში ვართ…ციური მანანაა ირგვლივ, ცისფერი ჰანგებია, მიდის…..სანთლებს ავანთებ….გზას გაგინათებ…ჩემსკენ მომავალ გზას…უდაბნო და ცისფერი აზრებია ირგვლივ…..ღმერთო პოეეზიაა ირგვლივ…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s